Een crowdfundcampagne
van Architectuurcentrum
Amsterdam
Jan Schaeferbrug
Gijs Gons

Jan Schaeferbrug

Het moet ergens in augustus 2001 geweest zijn dat mijn vader belde met de vraag of ik zin had om mee te gaan naar een rondleiding door de ontwerper over de nieuwe Jan Schaeferbrug: hij had via het Parool twee kaartjes bemachtigd. Samen met nog een aantal gelukkigen hebben we ter plekke het verhaal rondom het ontwerp van de brug gehoord én gezien.

Nu, een kleine 16 jaar later, is mijn vader inmiddels de 90 gepasseerd en woon ik alweer bijna tien jaar op de Tosaristraat, precies op de plek waar de Jan Schaeferbrug het Java-eiland raakt. Ik rijd elke ochtend over de brug richting ‘de stad’ en elke avond in omgekeerde richting. Een van de mooiste punten van Amsterdam vind ik de plek waar de brug begint, net na pakhuis de Zwijger. Op dat punt kijk je links en rechts naar een prachtig stukje Amsterdam. Afhankelijk van het weer en het moment van het jaar is de hemel rood met lange schaduwen of in de winter donker met duizenden lichtjes van schepen, de pont en Noord. Het uitzicht is iedere avond anders. De klim van de brug dwingt je om langzaam voort te gaan, waardoor je optimaal van het uitzicht kunt genieten. Als je geluk hebt, ligt er links een cruiseschip.

Eén keer in de vijf jaar wordt de brug deels verwijderd zodat Sail alle ruimte heeft om de honderden schepen en miljoenen bezoekers te kunnen verwelkomen. Naast een handige verbinding en mooi uitzichtpunt is de brug zelf ook zeer karakteristiek en eigenzinnig: de diverse verkeersstromen (fietsers, voetgangers en gemotoriseerd verkeer) worden allen op eigen wijze de brug op geleid, waarna ze in het midden samenkomen om daarna weer ieder z’n eigen weg te gaan. De afrit voor voetgangers mondt beneden uit in een loopplank die, zoals dat bij Amsterdamse bruggen hoort, ophaalbaar is. De brug als geheel lijkt op een insect dat zich over het water beweegt. Ik denk dat Jan Schaefer trots zal zijn als hij de brug ziet die naar hem vernoemd is: net zo eigenzinnig, tegendraads (let bijvoorbeeld op de trappen: de treden zijn net te groot voor één stap en net te klein voor twee stappen:)) en verbindend, beginnend bij Pakhuis de Zwijger waar iedere avond bijeenkomsten plaatsvinden over politiek, creatieve industrie en (stedelijke) innovatie.

Deel dit verhaal op Facebook
Lees uw verhaal en die van andere Amsterdammers