Een crowdfundcampagne
van Architectuurcentrum
Amsterdam
Het Koeweit Contract
Theo Capel

Het Koeweit Contract

In 1987 verscheen in de Volkskrant een misdaadfeuilleton dat aansluitend als vriendenboek voor hun relaties beschikbaar kwam. Ik was een van de auteurs en gebruikte het fraaie stukje stadsvernieuwing op de hoek van de Zwanenburgwal en Staalstraat tegenover de Stopera, en met koffiebar Puccini op de begane grond, als locatie. Dat betekende ter plekke gaan kijken. Het hek naar het binnenplaatsje stond open, wat niet de bedoeling was. Zo kon iedereen vrij het trappenhuis in, waaronder ik. Toen ik op 1-hoog door het ronde raampje van een voordeur naar binnen stond te gluren, kwam ook de bewoonster de trap op. Ze vond het, begrijpelijk, allemaal nogal verdacht. Ik legde uit dat ik haar woning had bedacht als locatie voor een moord op een vertaalster Arabisch. In plaats dat dat haar dat ongeruster maakte, nodigde ze me uit binnen een kijkje te nemen. Zou ik dat in zo'n situatie ooit hebben gedaan? Het spreekt vanzelf dat ik haar gezond en wel achterliet in haar huis. Indertijd waren dit sociale huurwoningen, maar ik zag nu dat het koopwoningen zijn waarvoor je tegen de 5 ton moet betalen. De fictieve vrouw die er vermoord werd, liep achter met de afbetaling op haar persoonlijke lening bij de Geldkredietbank. Mijn hoofdpersoon uit de serie boeken over hem - Hank Stammer - ging om die reden bij haar langs. Bij herlezing blijkt het Koeweit Contract, over strapatsen van onze toenmalige premier Lubbers, nog steeds een smakelijk geheel.

Deel dit verhaal op Facebook
Lees uw verhaal en die van andere Amsterdammers