Een crowdfundcampagne
van Architectuurcentrum
Amsterdam
De Transvaalbuurt
Nassim Balahsioui

De Transvaalbuurt

De Transvaalbuurt: 'Niet altijd mooi, maar een fantastische plek'

In een serie over Amsterdammers en hun favoriete plek brengt student Nassim Balahsioui (23) een ode aan het Beukenplein en de Transvaalbuurt. “In Meppel was ik de enige Marokkaan op het gymnasium, sinds vijf jaar woon ik in Amsterdam,nu in de Transvaalbuurt, een van de meest diverse buurten van de stad. Nog niet zo heel lang geleden was dit een ouderwetse volkswijk, waar veel Marokkanen woonden. Door de gentrificatie van de laatste jaren bestaat de wijk tegenwoordig uit een leuke mix van jong en oud, zwart en wit.”

“Mijn buurman is een ouwe Hells Angel, vol tatoeages en met een gigantische hond. Hij heeft een grote mond, maar met mij wil ie een keer koffie drinken. Dat je allerlei types kunt tegenkomen maakt het zo leuk, het bruist hier. Vooral het Beukenplein is in de zomer heel levendig, met al die restaurants en bars, zoals Maxwell, Two Smoking Barrels en de Rotisserie, waar je de beste burgers van de stad kunt eten. Bar Bukowski, waar je uitkijkt op het Oosterpark, is mijn tweede huiskamer, ik kom er om te studeren en om bier te drinken met vrienden. Zij noemen het hier een hipsterbuurt, dat klopt wel. Het is een melting pot, maar de Marokkaanse families maken steeds meer plaats voor hoogopgeleide jonge mensen.”

Ratjetoe aan stijlen
“Zes jaar geleden stond de buurt nog bekend als crimineel, maar daar merk ik weinig van. Ik voel me nooit onveilig. Ondanks de verschillende achtergronden en geloofsovertuigingen gaat het heel goed hier. Het helpt als je de achtergrond van de ander respecteert en iemand tegelijk een kijkje in jouw wereld biedt. De jongens op straat groeten mij allemaal als ik voorbijfiets.”

“Mijn buurt is niet per se mooi, het is een ratjetoe aan stijlen, van statige, mooie panden tot niet zo mooie nieuwbouw. Er is geen enkele samenhang en toch klopt het. Juist die verschillen maken de buurt zo mooi. Als ik door de stad fiets of in de zomer met vrienden over de grachten vaar, valt mijn oog altijd op gebouwen die afwijken. Zoals een knalroze gevel tussen monumentale grachtenpanden. Of neem het Science Park, waar ik neurowetenschappen studeer: de faculteitsgebouwen en de studentenwoningen zijn lelijk, maar toch is het een fantastische plek. Je vindt er veel innovatieve bedrijfjes en leuke initiatieven, zoals Anna’s Tuin en Ruigte, een ecologische tuin naast de voormalige boerderij Anna’s Hoeve, beheerd door studenten.”

Homo en Marokkaan
“Het Science Park is de enige faculteit waar studenten écht zichzelf durven te zijn. Misschien let ik daar wel extra op, omdat ik me vaak anders voel. Ik ben homo en Marokkaan, al denken mensen vaak dat ik hetero en Europeaan ben. Ik voel me geen Marokkaan, ook geen Nederlander, maar wereldburger. Als ik me al iets voel, dan is het Amsterdammer, want Amsterdam heeft van alles wat. Hier ben ik thuis.” 

“Naar Amsterdam verhuizen is de beste beslissing uit mijn leven geweest. Een paar jaar leefde ik in twee werelden, in Meppel was ik de brave zoon die het gymnasium moest halen, in het weekend de jonge, vrije homo die zich in het nachtleven van Amsterdam stortte.” 

“Vanaf mijn elfde wist ik dat ik op mannen viel, op mijn zeventiende ben ik er ook thuis voor uitgekomen. Onze familieband is heel goed, het kostte wat tijd en energie, maar alles is goed afgelopen. Mijn broertje van negentien heeft door mij een heel ander beeld gekregen van homoseksualiteit, zijn beste vriend is zelfs gay.” 

“Toen ik net in de stad kwam, werkte ik als stylist. Ik voelde me heel wat omdat ik dj’s kende en overal op de gastenlijst kwam. Toen ik naar de Transvaalbuurt verhuisde, merkte ik dat het hier niemand boeit wat ik doe of wie ik ken. Ik ben gewoon een bewoner als alle anderen, deze buurt heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben.”

Beukenplein
Het Beukenplein in de Oosterparkbuurt is onderdeel van de negentiendeeeuwse stadsuitbreiding van Amsterdam. Voorheen was de Oosterparktbuurt een polder die deel uit maakte van het Amstelland, het landelijke gebied van Amsterdam rond de Amstel. Al in de twaalfde eeuw vond er ontginning plaats en verrezen er boerderijen op huisterpen. Door de inzet van windmolens voor het handhaven van de waterhuishouding in de vijftiende eeuw en het afronden van de verdedigingswerken ten oosten van de stad in de zeventiende eeuw ontpopte de voormalige polder zich tot voornamelijk agrarische landbouwgrond, ingericht op de groenteteelt.

Naar een plan van J. Kalff, directeur van de dienst Publieke Werken, werd de Oosterparktbuurt eind negentiende eeuw aangelegd. De buurt kenmerkt zich door de aanwezigheid van vier pleinen (Iepen-, Beuken-, Eiken- en Kastanjeplein) die parallel met elkaar door twee straten zijn verbonden en de vijfenveertiggradenprofilering van de bebouwing. Dat wil zeggen dat de breedte van de straat gelijk is aan de hoogte van de bebouwing. Het wonen is gemengd met andere functies die voornamelijk zijn gesitueerd langs de hoofdassen van de buurt, waar het Beukenplein een voorbeeld van is. Een proces van gentrificatie heeft zich inmiddels voltrokken doordat de voormalige arbeiderswijk het afgelopen decennium erg in trek is geraakt bij meer vermogende groepen. In 2014 is het Beukenplein opgeknapt en cafés en restaurants hebben tegenwoordig de overhand. 

Dit verhaal verscheen in de rubriek 'I Love Amsterdam' in Het Parool van 18 februari 2017. Tekst: Sara Luijters, beeld: Marijke Stroucken.

Deel dit verhaal op Facebook
Lees uw verhaal en die van andere Amsterdammers